29 Nisan 2012 Pazar

HAŞMET BABAOĞLU/PAZAR NOTLARI


Ben her pazar ilk iş olarak Haşmet Babaoğlu'nun pazar notlarını okurum.... içim selamla dolar ve Haşmet abime en içten selamlarımla der ve paylaşırım yazısını...:)) neden burda hiç paylaşmadım bilmiyorum yeni geldi aklıma:)) Haşmet Babaoğlu taraf olmadan, insanı, salt insanı anlamaya çalışan biri benim nazarımda.... çok değerli o ve yazıları....

Pazar notları: Uçurtma!

İş çıkışı saati... Maslak'taki pek yüksek ve gösterişli plazaların önünden geçiyorum. Etraf şık genç kadınlar ve kravatını gevşetmiş beyaz gömlekli genç adamlarla dolu... Servise veya banliyö trenine binince yorgunluktan hemen uykuya dalıveren emekçilere benzemiyor halleri. Onlar da yorgunlar. Ama çalışmaktan değil de, kavga dövüşten çıkmış gibi yorgunlar! "Kariyer yapmak" denilen şey böyle bir şey artık! Yüzünden gülümsemeyi hiç eksik etmeden çevrendekilere hırs, haset ve endişe yumrukları savurmak... 
***

Dünya, ülke, toplum üzerine ne çok iddiamız, ne çok fikrimiz, ne çok sözümüz var! Ama hiç dönüp sıradan ve gündelik hayatlarımıza bakmıyoruz. Oysa iyi, güzel ve doğru olan ne varsa, ilk orada yenik düşüyor! Mesela yeni yetmelere özgü bir "saflıkla" sormak istiyorum: İşinde bir parça başarı ve mevki elde edebilmek için vicdanını satanların ve pervasızca gaddar olabilenlerin dünyası, ülkesi ve toplumu üzerine atıp tutmalarına kulak vermek gerçekten anlamlı mıdır? 
***
Popüler kültür anne babalık pratiğini bir eğitim-öğrenim konusu haline getirdi. Sanki "iyi bir ebeveyn olmak için öğrenilecek ve çalışılacak çok ders var" havası yaratılıyor. Sonuç?.. Sınavda soru hep çalışılmamış yerden geliyor. 

***
Arzuyu ne öldürür? Daha başındayken sonunu bilmek. Arzuyu ne kışkırtır?Engel ve belirsizlik. 
***

Alaçatı Uçurtma Şenliği... Ne güzel, insanlar aşırı rüzgara ve serin havaya rağmen toplanmışlar, eğleniyorlar! Ama o da ne! Uçurtma demeye bin şahit gerektirecek dev boyutlu acayip oyuncaklarıyla alana gelen şunlar da kimin nesi? Ciplerinden iniyor, purolarını yakıp bir iple yere sabitlenmiş, hiçbir beceri gerektirmeden yükselen oyuncaklarını izliyorlar. Bir yandan da en teknolojik(!) uçurtmaya sahip olmanın kibriyle etraflarındakileri süzüyorlar. Anlamam imkansız! Yahu uçurtma uçurmanın güzelliği uçurtmanın gökyüzündeki başıboş halinin ve rüzgarın sürprizlerinin bizde yarattığı neşeden kaynaklanmıyor muydu? 
***

Bizim şimdi yaşadığımız bulantıyı Ernest Renan 19. Yüzyıl'da yaşamış ve not düşmüştü. İnsan yalvarıyor: Tanrım ruhumu kurtar! Sonra birdenbire kuşkuya düşüyor: Bir ruhum kaldı mı benim?





4 yorum:

luna sesi dedi ki...

ya ben onu çok seviyorum. yaşamdan dakikalar tv8 de, atv de yayınlanırken o kadar değildi, daha sonra içim hep selamla doldu.

selamla. hep. selam. :)

Cemre dedi ki...

ben izlemiyorum, izlemek aklıma gelmiyor:)) tv ile aram yok belki de ondan... ama yazılarını takip ederim...... ben selamların gittiğine de inanıyorum....
Haşmet Abimiz:))

Aleyküm selam...:)

luna sesi dedi ki...

bak, burada kim var :)

http://piktobet.blogspot.com/search/label/Hermann%20Hesse

hayırlı gecelerin olsun...

Cemre dedi ki...

off ne mutlu ettin beni:)) teşekkür ederim.... hediyelerin beni mest eden:))


güne kavuştum, zor uyandım , yorgun düştüm...odama kavuştum .... evimin huzuru ile sana yazıyoruz:)